vrijdag 19 maart 2010

Wereld-voor mij niet-verteldag

Morgen, 20 maart, is het Wereldverteldag. Over de hele wereld werken verhalenvertellers samen om het vertellen van verhalen onder de aandacht te brengen. Terwijl wij nog slapen, beginnen in Azië en Australië mensen te vertellen, later op de dag nemen de Europeanen het vertelstokje over en als hier de dag al aardig gevorderd is beginnen in Amerika de vertellerstongen los te komen. Vertellers over de hele wereld delen met elkaar wat ze organiseren (lang leve het worldwide web!). Ik vind dat een mooie gedachte: de hele wereld op een dag met elkaar verbonden door verhalen.

Vorig jaar hoorde ik voor het eerst van Wereldverteldag en heb ik zelf gelijk fanatiek meegedaan. Samen met twee collega's heb ik in Amersfoort-Noord basisscholen "overvallen" en leerkrachten en leerlingen verrast met een kort verhaal. Zomaar, gratis en voor niks, omdat het Wereldverteldag was. Het was een erg leuke dag en ik was vast van plan in 2010 er weer helemaal voor te gaan.

In november hoorde ik via de Stichting Vertellen een oproep voor de landelijke werkgroep voor Wereldverteldag en dacht: "Ach, waarom niet?" In november hadden we onze eerste vergadering en het beheren van de Wereldverteldag website leek me wel een mooie, rustige taak. Dat heb ik geweten.
Vanaf januari heb ik samen met de websitebouwer de site helemaal overhoop gegooid en weer opgebouwd. Ondertussen kwam 20 maart angstaanjagend snel dichterbij en wilden vertellers graag hun evenementen aanmelden.

Er is keihard gewerkt: door de werkgroep, door de sitebouwer, door mij als beheerder en natuurlijk door vertellers in het land. Vandaag staan er vierenveertig verschillende vertelevenementen op de kaart, allemaal op of rondom Wereldverteldag, zodat geïnteresseerden kunnen zien wat er te doen is bij hen in de buurt. Verschillende radio- en tv-stations zijn al te woord gestaan. Ik ben trots. We hebben het gered...

Maar wacht es even... ik was toch ook nog verteller? Tja, inderdaad.
Ik had een bekend evenement in Amersfoort benaderd voor samenwerking op 20 maart. En ze waren enthousiast. Maar toen puntje bij paaltje kwam hoefden de deelnemers uiteindelijk toch geen verteller. Bah. Nu kan ik als werkgroeplid morgen zelf niet eens vertellen.
Ik heb overwogen om ad hoc nog iets in mijn eigen buurtje te organiseren, maar eigenlijk ben ik ook wel blij dat ik eindelijk even achterover kan leunen. Ik troost me met de gedachte dat ik een hoop werk verzet heb voor de publiciteit van vertellen, ook al vertel ik morgen zelf niet en ik probeer te genieten van de rust, voordat het volgende week weer losbarst. Want dan komen de enthousiaste verslagen van vertellers binnen, die óók weer op de website moeten!

En mijn vertelling? Dat komt volgend jaar wel weer.

vrijdag 12 maart 2010

Verhalen van alle tijden

Het kabinet is gevallen, de gemeenteraadsverkiezingen zijn voorbij en de politiek is het gesprek van de dag: maar niet altijd met even veel respect voor de heren en dames politici. Daarmee is niks nieuws onder de zon, zoals wel blijkt uit onderstaand verhaaltje dat ik gisteren toevallig tegenkwam en dat is opgetekend in 1907:

Acht vingers in de koestront

De gemeenteraad van het dorp vergaderde en de burgemeester telde de raadsleden.
"Vreemd," zei hij, "ik tel maar zeven man en toch moeten we met zijn achten zijn, de secretaris meegerekend."
De secretaris telde op zijn beurt de raadsleden, zonder zichzelf mee te tellen. Ook hij telde maar zeven aanwezigen.
Toen kreeg de burgemeester een heldere gedachte. Men zou zijn vinger in een plak koestront steken, die voor de deur van het gemeentehuis lag. Dan hoefden ze alleen de gaatjes te tellen.
Iedereen stapte naar buiten en stak zijn vinger in de plak. Men telde de gaatjes. Het waren er acht. De gemeenteraad was voltallig.

Bron: Sprookjes van de Lage Landen, bijeengebracht en bewerkt door Eelke de Jong en Hans Sleutelaar, Uitgeverij De Bezige Bij, 2004 (oorspronkelijke uitgave 1972)

maandag 1 maart 2010

Babboes steunt Jantje Beton!

Buiten spelen
Buiten spelen is gezond, het stimuleert niet alleen de motorische ontwikkeling van kinderen, maar ook de sociale ontwikkeling en de fantasie. Dus het is mooi meegenomen dat heel veel kinderen buitenspelen als één van hun favoriete bezigheden noemen, aldus een onderzoek dat Qrius in opdracht van Jantje Beton uitvoerde:
  • Kinderen spelen het liefst buiten, omdat ze dan samen zijn met vriendjes en vriendinnetjes (70%) en omdat ze dan lekker kunnen ‘rennen en doen’ (62%).
  • Voor kinderen is buitenspelen zo leuk omdat ze dan zelf kunnen bepalen wat ze doen (94%)
  • En omdat ze zich dan vrij voelen (92%)
  • Buitenspelen wordt voor de kinderen leuker als:
    • Er meer speeltuintjes of klimrekken komen
    • Er meer kinderen zijn om mee te spelen
    • Er meer dingen zijn voor hun eigen leeftijdsgroep
  • Een kleine minderheid van de kinderen zegt dat hun buitenspeelgedrag negatief beïnvloed wordt door buren (10%) andere kinderen (10%), of druk verkeer (10%).
Jantje Beton
Het Nationaal Jeugd Fonds - nu bekend als Jantje Beton - werd op 2 april 1968 opgericht en heeft in de afgelopen decennia al heel veel kinderen aan een goede speelplek geholpen. Ik kan me Jantje Beton uit mijn eigen jeugd herinneren en de speeltuin waar mijn kinderen nu spelen is onlangs met geld van onder andere Jantje Beton omgetoverd in een natuurspeelplaats. Of zoals Jantje Beton het zelf zegt op zijn website:
Jantje Beton streeft ernaar dat kinderen weer veilig en vrij kunnen buitenspelen in een avontuurlijke speelomgeving en neemt de wens van kinderen om gehoord te worden serieus. Door alle buurtbewoners – en dus ook de kinderen – te betrekken bij het vormgeven van hun speelomgeving, sluit deze uiteindelijk beter aan bij de wensen van de hele buurt.
Campagne en collecte
Op 27 februari is de nieuwe campagne van Jantje gelanceerd - "Ik wil buiten spelen" - met posters, radiospotjes en advertenties in dag- en weekbladen. Tegelijkertijd vindt weer de jaarlijkse collecte voor Jantje Beton plaats. Wist u dat de helft van de opbrengst van deze collecte rechtstreeks naar de (jeugd)vereniging of organisatie gaat die collecteert en zo al goed besteed wordt? De andere helft van de opbrengst gaat naar Jantje Beton zelf en komt op die manier ten goede van spelende kinderen.

Babboes-actie
Toen ik in januari benaderd werd om tijdens de nieuwe campagne Jantje Beton te sponsoren heb ik niet lang getwijfeld. Het welzijn van spelende kinderen ligt mij na aan het hart, als moeder uiteraard, maar ook als ondernemer: het is immers ook mijn werk om kinderen een plezierige tijd te leveren, met ruimte voor spel en fantasie.
Daarom levert Babboes met plezier een financiële bijdrage aan Jantje Beton. Toegegeven: daar staat wel een mooie advertentie voor Babboes in de regionale actiekrant tegenover - da's ook niet mis - maar daar blijft het wat mij betreft niet bij!
Klanten die tijdens de Jantje Beton actieperiode (1 t/m 6 maart 2010) of in de rest van de maand maart een voorstelling en/of koffer boeken bij Babboes kunnen nog een extra steentje bijdragen: naar keuze betalen ze òf zelf 10% minder, òf de volle prijs, maar in het laatste geval gaat 10% naar Jantje Beton. Want kinderen willen buiten spelen!