maandag 23 januari 2012

Emojikapje

Ik ben verteller en hou van spelen met taal. Ik hou ook van technische snufjes en ben al een paar jaar de gelukkige eigenaar van een iPhone. Een enkele keer leidt dit tot interessante combinaties.

Vorige week zat ik na een geslaagd optreden te genieten van mijn boterham, terwijl ik op mijn telefoon Twitter en aanverwante zaken checkte. De gedachte kwam bij me op dat het misschien wel aardig was om één van mijn vrienden een verslagje te sturen van het verhaal dat ik net verteld had. Vervolgens bedacht een of andere kronkel in mijn brein dat ik dat ook best in 'emoji' kon doen. Emoji? Ja, emoji: dat is één van de toetsenbordopties in de instellingen van een iPhone en levert een uitgebreid palet van emoticons, ook wel bekend als smileys.

Mijn plan bleek minder simpel dan gedacht. Ondanks de enorme reeks van tekentjes in het emoji-palet, zijn de mogelijkheden toch beperkt. Er zijn maar heel weinig tekens die een handeling uitbeelden en heel veel die een persoon, gemoedstoestand of voorwerp laten zien. En dan is er wel een prinses, maar vervolgens weer geen koning of prins. Maar ik hou wel van een uitdaging en na een kwartiertje ploeteren had ik het sprookje van Bontepels (Grimm KHM 065) samengevat in een verzameling bonte plaatjes.

Bontepels is geen bekend sprookje en noch de geadresseerde, noch mijn volgers op Twitter herkenden het, behalve het feit dat de personages nog lang en gelukkig leefden - niet zo moeilijk, want zo gaat het negen van de tien keer. Ik had echter de smaak te pakken gekregen. Zou het met een bekend sprookje beter lukken?

Dezelfde avond nog produceerde ik onderstaand plaatje dat al snel door collega-verteller Esther Kornalijnslijper werd omgedoopt tot "Emojikapje":



En ja, het werd ook door anderen makkelijk herkend en van commentaar voorzien. Met name de vriendelijk kijkende wolf - je moet ook nooit op iemands gezicht afgaan, hè? - en de pullen bier aan het eind sprongen kennelijk in het oog.

Ik voelde me enigszins gevleid toen het plaatje vervolgens ook ontdekt werd door de wetenschap. Nou ja, een beetje dan: Theo Meder doet bij het gerenomeerde Meertensinstituut onderzoek naar structuren in volksverhalen en deelde mijn plaatje op Facebook, voorzien van commentaar over de visueel zichtbare patronen. Helemaal onbewust heb ik die patronen er spontaan ingebreid, goed hè?

Ik was zelf meer benieuwd of ook kinderen het verhaal zouden herkennen en deed de volgende ochtend bij het ontbijt mijn eigen onderzoekje. Zoon van vijf had even de hint van de titel nodig, maar kon vervolgens het verhaal aan de hand van de plaatjes prima navertellen. Zoon van acht had minder hulp nodig en herkende in één oogopslag Roodkapje. Tof.

Allemaal heel leuk, maar zou je met iets dergelijks ook nog iets nuttigs kunnen doen? Een collega noemde al dove of autistische luisteraars. Zelf dacht ik dat dit soort plaatjes kinderen kan helpen om de structuur te doorgronden en het verhaal makkelijker na te vertellen. Iemand nog andere suggesties?

woensdag 18 januari 2012

Voorlezen en zo...

Nationale Voorleesdagen gestart
Premier Rutte, prinses Laurentien, minister van Bijsterveldt en talloze andere bekende Nederlanders hebben woensdag de Nationale Voorleesdagen 2012 al voorlezend geopend.
Zelf heb ik deze eerste dag niet aangegrepen om voor te lezen, maar om te vertellen. Ik heb de kleutergroepen van de school van mijn kinderen blij gemaakt met een gratis voorstelling over het prentenboek "Mama Kwijt" en had daarmee zelf gelijk een mooie try-out, voordat we hem volgende week "officieel" gaan spelen (zie hier voor meer info).

Voorleestips
Maar het is niet iedere dag feest. Voor de dagen dat er geen BNers of verhalenvertellers paraat staan, vind je op de site van de Nationale Voorleesdagen een pagina met tips voor het voorlezen aan jonge kinderen. (Of je kunt je - als je die tips allemaal al kunt dromen - opgeven voor de wedstrijd voor de beste voorlezer.)
Ter gelegenheid van de Voorleesdagen verscheen op Leesplein bovendien een artikel over Elly van der Linden. Zij is dé expert op het gebied van lezen met jonge kinderen (vanaf baby's!) en heeft de afgelopen jaren aan verschillende landelijke leesbevorderingsprogramma's meegewerkt. In het artikel kun je onder andere lezen over haar verfrissende kijk op interactief voorlezen.

Meer lezen over lezen
Wanneer je meer wilt weten over voorlezen en leesbevordering in het algemeen, kun je een abonnement nemen op de nieuwsbrief van Leesplein. Deze verschijnt maandelijks en houdt je op de hoogte over alles wat er op Leesplein te vinden is: schrijversportretten, keuzelijsten, (voor)leestips, nieuwsberichten, theaterproducties, films, luisterboeken, leesbevorderende acties, en nog veel meer.
Want (voor)lezen blijft ook na de Nationale Voorleesdagen belangrijk!

vrijdag 13 januari 2012

Uitnodiging: voorstelling "Mama Kwijt"

Mama Kwijt!
Na weken van voorbereiden en repeteren is het over twee weken eindelijk zover en speel ik samen met harpiste Judith Jamin van de Harpschuur de voorstelling "Mama Kwijt":
Zondag 29 januari 2012
Oude Viltfabriek, Arnhemseweg 47, Amersfoort
Om 14.00, 15.00 en 16.00 uur, duur ongeveer een half uur.
"Mama Kwijt" is een voorstelling voor peuters en kleuters, met een combinatie van muziek en vertellen. We werden uitgenodigd door Dorothée Postel van kinderboekenwinkel Speelboek om deze voorstelling te maken ter gelegenheid van de Nationale Voorleesdagen.

Nationale Voorleesdagen
De Nationale Voorleesdagen vinden ieder jaar plaats in de laatste twee weken van januari. In het hele land worden activiteiten georganiseerd om het voorlezen aan jonge kinderen te promoten: op kinderdagverblijven en peuterspeelzalen, op basisscholen en bibliotheken. Veel instellingen organiseren een voorleesontbijt en nodigen bekende Nederlanders uit om te komen voorlezen.
De Nationale Voorleesdagen zijn een soort zusje van de alom bekende Kinderboekenweek, die altijd in oktober plaatsvindt. De Voorleesdagen richtten zich in tegenstelling tot de Kinderboekenweek specifiek op het jonge kind - van baby tot kleuter - en op het voorlezen van prentenboeken.

Prentenboek van het jaar
Tijdens de Voorleesdagen staat de Prentenboeken TopTien van dat jaar centraal. Ieder jaar kiest een jury van jeugdbibliothecarissen tien recente prentenboeken uit die bijzonder de moeite waard zijn om voor te lezen. De nummer 1 van die lijst wordt meestal nog eens extra in het zonnetje gezet als "Prentenboek van het Jaar".
Het Prentenboek van het Jaar 2012 is "Mama Kwijt" van Chris Haughton. Een sfeervol prentenboek over een kleine uil die met hulp van andere dieren op zoek gaat naar zijn moeder. Het is een eenvoudig verhaal met krachtige prenten in warme kleuren.

De voorstelling
De voorstelling die ik samen met Judith heb gemaakt, wordt georganiseerd door Toeters en Bellen kinderconcerten. Toeters en Bellen organiseert een paar keer per jaar een (klassiek) concert voor jonge kinderen in Amersfoort. "Mama Kwijt" is daarom niet 'slechts" een vertelling met muzikale begeleiding, maar woorden en muziek zijn gelijkwaardig. De tekst van het boek is vrij summier, maar met de prachtige klanken van haar harp tovert Judith de dieren uit het boek tevoorschijn en zullen de kinderen vast en zeker een half uur lang geboeid luisteren. En het blijft niet alleen bij luisteren...

Kom je ook? Reserveer!
Nieuwsgierig geworden? Reserveer dan nu je kaartjes met een mailtje naar infokinderconcert@gmail.com. Wees er op tijd bij want ik begreep dat de helft van de kaarten al verkocht is en vol is vol!

UPDATE: omdat het zo hard ging met de reserveringen, hebben we een derde voorstelling ingelast om 14.00 uur!