woensdag 1 juni 2011

Nieuw geheugen

Ik heb een verschrikkelijk slecht geheugen. Dat klinkt misschien een beetje raar voor iemand die verhalen vertelt - uit het hoofd dus - maar helaas is het waar. Het is niet iets nieuws, niet de jaren die beginnen te tellen of zo, maar een gebrek dat ik al mijn leven lang met me mee draag. Ik verzeker je dat het behoorlijk genant kan zijn af en toe, bijvoorbeeld wanneer je in een gezelschap geboeid zit te luisteren hoe een kennis herinneringen ophaalt, en je erop een gegeven ogenblik achter komt dat je zelf personage bent in het verhaal, zonder dat je je er ook maar iets van kan herinneren (en zonder drank in het spel!).

Het heeft ook zijn voordelen. Ik kan met veel plezier een film voor de tweede keer bekijken of een boek herlezen, want veel meer dan "vond ik leuk" herinner ik me na een paar maanden meestal niet. Als er al iets blijft hangen, dan is het de sfeer en een enkel beeld of - vaak totaal irrelevant - detail.
Zo'n onbenullig detail heeft me trouwens wel een keer gered tijdens mijn mondeling examen Nederlands op de middelbare school. Nadat ik vele vragen van mijn docent met een glazige blik had moeten beantwoorden, wist ik plotseling te melden dat er in "Rituelen" van Cees No0teboom* iets was met een sint-bernardshond. Mijn docent was enigszins verbouwereerd dat ik me dát nog wel kon herinneren, maar de rest van het boek niet, maar was - naar eigen zeggen - daardoor wel ervan overtuigd dat ik in ieder geval het bóek had gelezen en niet een uittreksel, hetgeen me uiteindelijk nog net een voldoende opleverde.

Enfin, dik twintig jaar later ben ik verhalenverteller en verwerk ik beroepsmatig aardig wat leesvoer. Ik zou willen dat ik alle verhalen die me de moeite waard lijken kon onthouden. Van verhalen die ik instudeer sla ik gelijk een samenvatting op in mijn archief, zodat ik ze makkelijk kan "ophalen" wanneer ik ze nog een keer wil vertellen. Maar de talloze mooie onvertelde verhalen dreigen weg te zinken in vergetelheid. Meestal maak ik tijdens het lezen aantekeningen in de inhoudsopgave van verhalenbundels, maar de stapel verhalenboeken begint aardig te groeien en maakt het snel vinden van dat "ene" verhaal niet makkelijker. En dan zijn er nog al die mooie boeken en verhalen die ik ooit nog een keer wil lezen en waarvan ik her en der aantekeningen maak om ze niet te vergeten.

Maar nu heb ik de oplossing voor deze chaos van aantekeningen - althans, dat hoop ik: ik heb mezelf de luxe veroorloofd van een echte "Moleskine Book Journal". Moleskine is de uitgever van belachelijk dure notitieboekjes, die naar eigen zeggen ook gebruikt zijn door Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Ernest Hemmingway en andere grote geesten. Sinds gisteren heb ik er ook één en ik ben zo blij als een kind.
Het gevoel is het beste te vergelijken met het kopen van een nieuwe agenda in je middelbare schooltijd. De blanco pagina's wachten om beschreven te worden, maar je hebt nog niets te schrijven, zolang het schooljaar niet begonnen is. Eerst moeten er boeken gelezen worden!
De vergelijking met de middelbare schoolagenda gaat overigens nog verder op: het boekje wordt geleverd compleet met boekenlegger, labels om je boekje aan te passen aan je persoonlijke smaak en behoeften, en er zijn zelfs stickertjes met hartjes, smileys, sterretjes, uitroeptekens etcetera, om je aantekeningen visueel te onderstrepen.
Ik kan niet wachten om al dat moois in gebruik te nemen!

Of mijn nieuwe papieren geheugen inderdaad gaat helpen om orde te scheppen in mijn lees-chaos moet nog blijken. Maar de voorpret heb ik in ieder geval al gehad.

*) als ik me goed herinner ;-)