maandag 21 februari 2011

Dronken van een verhaal

Gisteravond bezocht ik het maandelijkse vertelpodium De Vliegende Kraai, in de Zeven Linden in Utrecht. Voor de pauze is er altijd een open podium waarbij drie vertellers een kort verhaal vertellen, na de pauze volgt een langer optreden.

Deze keer trad na de pauze Esther Kornalijnslijper op. Ze vertelde twee verhalen van Alice Walker en werd daarbij begeleid door een gitarist. Met name het tweede verhaal, Mr Sweet, was indrukwekkend. In combinatie met de bluesrifjes van de gitarist, waande het publiek zich even in het hutje van een voormalig slaaf op een katoenplantage. Het was ontroerend mooi, over de dood van een oude, alcoholverslaafde, maar geliefde man.

Toen de voorstelling was afgelopen, miste ik de de duisternis van een bioscoopzaal, waarin je tijdens de aftiteling even rustig kunt terugkeren naar het hier en nu.
Nu stond ik nog geen tien minuten later buiten, in de Hollandse winterkou en was ik op weg naar de bus. Leek het nou maar zo, of slingerde ik echt tijdens het lopen?

Ik vraag me af of je dronken kunt zijn van een verhaal. Zo voelde het wel.