woensdag 9 februari 2011

Backe Backe Kuchen

Backe, backe Kuchen,
Der Bäcker hat gerufen!
Wer will gute Kuchen backen,
Der muss haben sieben Sachen
Afgelopen weekend zong ik de eerste regels van bovenstaand Duits kinderliedje voor een zaal vol Nederlandse verhalenvertellers. De aanleiding was een workshop tijdens de de ontmoetingsdag van de Stichting Vertellen, over het vertellen naar aanleiding van een herinnering. In mijn geval bracht een klein zakje vanillesuiker een heel verhaal naar boven over mijn (Duitse) oma.

Het was een bijzondere ervaring, hoe makkelijk herinneringen eigenlijk naar boven komen, terwijl je er even met anderen over praat. Van het suikerzakje kwam ik op de keuken van mijn oma en van daar op allerlei andere gebeurtenissen rondom het eten bij oma, die de moeite van het vertellen waard waren. Met een beetje aritistieke vrijheid breidde ik er nog een begin en een eind aan en had een verhaal dat de waarheid niet al teveel geweld aandeed.

Maar wat heb je daar nou aan, behalve voor een plezierige workshop-middag? Ik zou het verhaal nog verder kunnen bijschaven en misschien vind ik wel een keer een geschikte gelegenheid om het aan publiek te vertellen. Maar dat is niet het enige.
Ik denk dat het vooral laat zien, wat voor krachtig hulpmiddel je eigen geheugen is. Als je er even voor gaat zitten, en vooral als je er even over praat met anderen, komen er allerlei details naar boven, waar je eerst nog niet aan gedacht had. Deze vaardigheid kun je ook gebruiken om een bestaand, verzonnen verhaal in te kleuren met levensechte details.

Als je er echt in duikt, is het ook niet met een uurtje gedaan trouwens. In de loop van de avond en de dag erna bleven bij mij nieuwe beelden van de bezoekjes aan oma opborrelen!