vrijdag 2 juli 2010

Juffrouw Scholten

Op het moment dat ik dit schrijf beleven we in Nederland ongekend warme dagen. Mijn online thermometer zegt dat het nu buiten 32℃ is in Amersfoort, de thermometer op mijn bureau telt daar nog een graad of drie bovenop. Het is al een dag of drie zo.

Geïnspireerd door de hitte zingt er sinds gisteren een dichtregel door mijn hoofd: "Juffrouw Scholten is gesmolten, zomaar midden op de dam..." Ik wist vrij zeker dat het van Annie M.G. Schmidt was (van wie anders, zou je haast zeggen) en dat er nog iets was met haar "tasje", dat daar lag in het "plasje" dat restte van de juffrouw. Vooral dat beeld van het tasje in het plasje, wilde maar niet uit mijn gedachten.

Zojuist heb ik het bijbehorende boekje opgezocht in een doos onder het bloedhete dak van de zolder. Het is het kinderboekenweekgeschenk van 1983 (wie wat bewaart heeft ook wat!), geschreven door Kees Fens en geïllustreerd door Margriet Heymans - ook niet de minsten trouwens. De titel is "Mijnheer Van Dale en juffrouw Scholten" en het gaat over woorden en wat je daar allemaal mee kunt doen.
Er staat slechts een stukje van het gedicht van Annie M.G. Schmidt in, maar de tekening op de voorkant spreekt erg tot de verbeelding - zeker bij de huidige temperatuur. Maar de complete tekst van "Pas op voor de hitte" was dankzij de wonderen van het wereldwijde web toch makkelijk te vinden:
Pas op voor de hitte

Denk aan juffrouw Scholten,
die is vandaag gesmolten,
helemaal gesmolten, op de Dam.
Dat kwam door de hitte,
daar is ze in gaan zitten
- als je soms wil weten hoe dat kwam.
Ze hebben het voorspeld: Pas op, juffrouw, je smelt!
Maar ze was ontzettend eigenwijs...
Als een pakje boter,
maar dan alleen wat groter,
is ze uitgelopen, voor het paleis.

Enkel nog haar tasje
lag daar in een plasje...
Alle kranten hebben het vermeld
op de eerste pagina.
Kijk het zelf maar even na.
Ja, daar staat het, kijk maar: dame smelt.

Die arme juffrouw Scholten...
helemaal gesmolten...
Als dat jou en mij eens overkwam...
Laten we met die hitte
overal gaan zitten...
maar vooral niet midden op de Dam.



Ik heb overigens eerder deze week - met succes - mijn kinderen wijsgemaakt dat zweet smeltwater van mensen is. Gelukkig hebben ze ook nog een vader, die geen verhaaltjes vertelt!