maandag 5 juli 2010

Jong geleerd...

Afgelopen weekend vierde een van de oma's haar vijfenzeventigste verjaardag met een groot tuinfeest. Aan de kinderen en kleinkinderen was gevraagd of ze tijdens het feest een "stukje" wilden doen - er wordt vooral veel gezongen in de familie - en na enige aarzeling besloot ik mezelf toch maar op te geven en een verhaal te vertellen.

Het verhaal viel in de smaak. Prinsen en heksen doen het altijd goed bij kinderen en het volwassen publiek kon afgaande op het gegniffel de dubbelzinnige passages wel waarderen. Na afloop kreeg ik verschillende positieve en/of verraste reacties. Altijd leuk natuurlijk, maar het allerleukste was de reactie van een zesjarig neefje.

In het vervolg van de avond vroeg het neefje nog een paar keer de aandacht van de aanwezigen - zonder microfoon deze keer (net als ik overigens) - klom op een stoel en vertelde een "verhaal". Zijn verhaaltjes waren slechts een paar regels lang, maar de rust en zelfverzekerdheid waarmee hij ze presenteerde was verbluffend.
Voor mij was het feest geslaagd: ik heb iemand geïnspireerd!