donderdag 1 april 2010

StoryAwards

Ongeveer twee maanden geleden werd me gevraagd of ik mee wilde werken aan het project StoryAwards. Toevallig had ik er al over gelezen in de krant en ik was gelijk enthousiast. StoryAwards is een schrijfwedstrijd voor jongeren in en rondom Amersfoort en ik werd benaderd om de winnende verhalen voor te dragen. Leuk! Het past mooi in mijn missie om verhalen vertellen meer onder de aandacht te brengen bij de jeugd. Verhalen schrijven ligt naar mijn mening aardig in het verlengde. Doen dus.

Spannend vond ik het wel. Sinds ik ben begonnen met vertellen heb ik me, mede door mijn achtergrond als kleuterleidster, vooral gericht op jonge kinderen. Ik hou van de spontaniteit en ontvankelijkheid van peuters en kleuters. Oudere kinderen, en zeker pubers en jongeren, zijn kritischer en afwachtender en ik vind het soms best moeilijk om mezelf daarbij een houding te geven. Nu moest ik dus gaan optreden voor een zaal vol middelbare schooljeugd. Zou ik die wel genoeg kunnen boeien? En dan ook nog met een verhaal dat ik bij het accepteren van de opdracht niet eens kende?

Want dat was een andere spannende factor: normaal kies ik zelf mijn verhalen (sterker nog: vertellers willen nogal eens zeggen dat het "verhaal jou kiest") en nu zou ik het moeten doen met twee verhalen die pas een week van tevoren bekend gemaakt zouden worden. Dat maakte me eerlijk gezegd behoorlijk zenuwachtig , want een week voor het instuderen van twee verhalen is tamelijk aan de krappe kant.

Vorige week vrijdag was het zover: gedurende een galadiner in Leerhotel Het Klooster te Amersfoort zouden de prijswinnaars bekend gemaakt worden en zou ik samen met collega Matthijs Brandsma de drie winnende verhalen voordragen. Het was geweldig.
De avond verliep in een heerlijk ontspannen sfeer - behalve voor de genomineerden wellicht, die behoorlijk gespannen waren - , het eten was lekker en de optredens gingen (vrijwel) vlekkeloos.
Het verhaal uit de oudste categorie, Lillyville was weliswaar een prachtig verhaal en terecht de winnaar van die leeftijdscategorie, maar had ons behoorlijk wat hoofdbrekens gekost om het "vertelbaar" te maken. Het resultaat mocht er toch zijn, denk ik: je kon een speld horen vallen tijdens de voorstelling.

Het leukste was misschien wel dat de schrijvers van de betreffende verhalen tijdens het vertellen naast me op het podium zaten: hoe vaak maak je dat nou mee als verteller? Als die schrijver bovendien een stralend achtjarig jongetje is, dan doet je dat toch wel iets.
Al met al was het een geweldige ervaring, die weer veel nieuwe energie en inspiratie oplevert. Mijn complimenten voor de deelnemende schrijvers en de organisatoren Maarten van Norren, Feike Faase en de rest van het team, dat uiteindelijk voor zo'n geslaagde avond heeft gezorgd.

De door mij vertelde verhalen Lillyville (Linda Mulders) en Groen in Gevaar (Wouter Stoter) kun je downloaden op de pagina van StoryAwards. Maar je mag me natuurlijk ook boeken voor een herhaling van de voorstelling ;-)


Melanie vertelt Lillyville, terwijl Linda Mulders toekijkt