donderdag 18 februari 2010

Verteller in de kast

Een paar weken geleden werd ik gevraagd om mee te helpen met het carnavalsfeest op de school van mijn kinderen. Eén van de klussen waaruit gekozen kon worden was poppenkast. "Ach," dacht ik, "als ik verhalen kan vertellen, kan ik ook wel poppenkast spelen" en ik gaf me op. Bovendien kon ik me nog goed herinneren hoeveel lol ik jaren geleden op de Pabo met een medestudent had gehad in de poppenkast, vooral bij die achtervolging met de agent en Jan Klaassen. Een herhaling daarvan zag ik wel zitten.

Zo'n anderhalve week voor het gebeuren bleek dat ik de voorstelling alleen moest doen. Ai, daar ging mijn hilarische achtervolgingsscène... Maar geen nood: het betekende ook dat ik volledig de vrije hand had.
Het thema van het carnavalsfeest was "circus", daar kon ik wel wat mee. In plaats van Jan Klaassen kwam een clown en natuurlijk moest er een gemene boef in, een agent die hem te grazen nam en momenten voor interactie met het publiek. Binnen een uur had ik een verhaal in elkaar gezet, gebaseerd op het kleuterdeuntje "Clowntje Piet". En na een avondje repeteren, bijpassende muziek zoeken en attributen knutselen was ik er klaar voor.

Ik heb het verhaal twee keer opgevoerd en het was twee keer geweldig. De kinderen dachten mee, gaven aanwijzigen en werden al kwaad toen de boef alleen nog maar kéék naar de ballon van Clowntje Piet. Ook de reacties van leerkrachten en begeleiders achteraf waren heel positief.

En toch heb ik iets gemist. Ik kon de kinderen wel hóren, maar niet zien. Ik miste de koppies met de glanzende ogen. Ik miste de energie die ik voel wanneer ik een verhaal vertel en mijn publiek aankijk en een woord net iets meer benadruk of een pauze net iets langer maak. Het was net of ik met mijn ogen dicht moest vertellen - en zelfs dan zou ik denk ik de aanwezigheid van de kinderen meer voelen dan met die kast ertussen.
Dus... poppenkast? Heel leuk, maar mijn vak is het niet. Ik blijf wel lekker vertellen.

Wil jij het ook een keer proberen? Het verhaal van Clowntje Piet staat op de Babboes website!


(foto door Jeroen Osendarp)