vrijdag 11 december 2009

Laat me

Het zal niemand in Nederland ontgaan zijn dat vorige week Ramses Shaffy is overleden. Alhoewel ik de Pastorale een meesterwerk in de Nederlandse muziek vind - eigenlijk is het gewoon een verhaal op muziek ;-) - ben ik geen bijzondere fan van Shaffy. Desondanks was ik één van de velen die de dag na zijn heengaan een paar van zijn liedjes op YouTube opzocht. En vooral dat ene lied: "Laat me"

Ik kende eigenlijk alleen het refrein van het lied en dat past wel bij me. Er wordt verteld dat ik als peuter al regelmatig zei "Je moet me laten" omdat ik het zèlf, op mijn eigen manier wou doen. En het past nog steeds bij me. Want zeg nou zelf: als zelfstandig ondernemer kan ik in ieder geval lekker mijn eigen gang gaan!

Bij nader beluisteren van het nummer kwam ik erachter dat de rest van de songtekst toch iets minder van toepassing is op het leven van ondergetekende. Ik ben niet zo'n vrijbuiter die zich overal thuisvoelt en ik ben toch vrij gehecht aan mijn eigen veilige omgeving. Terwijl ik daar een beetje over doormijmerde besefte ik echter dat dit aardig aan het veranderen is de laatste jaren.

Het begon misschien wel al acht jaar geleden met een nieuwe relatie, waarbij ik niet alleen een eigenlijk wel aardige partner achterliet, maar ook een heel behoorlijk huis en een mooie lease-auto. Nog een paar jaar later nam ik ontslag uit een functie waarin ik nog flink had kunnen doorgroeien. Weer een jaar later besloot ik helemaal te stoppen met het beroep waarvoor ik ooit geleerd heb en vorig jaar nam ik de stap om voor mezelf te beginnen.

Met andere woorden: de ene onzekerheid na de andere. Hoe mijn toekomst eruit ziet? Geen idee. Ik leef van dag tot dag. Dat is geen onverschilligheid, maar genieten van het moment. Ik geniet ervan om thuis te zijn voor mijn kinderen en om werk te doen dat ik ontzettend leuk vind, ook al verdien ik er nog niet veel mee. Ik ben er al met al een stuk gelukkiger en minder gestresst van geworden. En dat is me veel meer waard dan materiële welvaart.

Dus laat mij mijn eigen gang maar gaan