vrijdag 25 december 2009

Een kerstgroet van Babboes(jka)

Via deze weg wens ik iedereen hele fijne kerstdagen en een voorspoedig 2010.

Tijd voor kerstkaarten was er helaas niet, onder andere door een onverwachte ziekenhuisopname van een klein kereltje, maar als verhalenverteller is een kerstverhaal misschien ook wel passender dan een kaart en digitaal is dat zo gebeurd.

Maak het beste van 2010 en grijp je kansen wanneer ze zich voordoen: dus niet zoals mijn naamgenote in onderstaand kerstverhaal ;-)

Melanie Plag (Babboes)



Baboesjka

Misschien krijg jij wel cadeautjes met kerst, net zoals veel kinderen in andere landen. In Amerika gooit de kerstman ze op kerstavond door de schoorsteen en in Duitsland komt het Weihnachtskind - het kerstkindje zelf - ze brengen. Maar in Rusland wachten de kinderen op Baboesjka.

Baboesjka brengt geen grote geschenken, zoals de kerstman. Ze heeft slechts kleine cadeautjes bij zich voor de kinderen of iets lekkers om te snoepen. Baboesjka is een oud krom vrouwtje, met een gezicht vol rimpels. Ze komt langs gehobbeld, leunend op haar stok en ze komt overal waar kleine kinderen zijn. Daar kijkt ze in de wiegjes en achter de gordijntjes en soms laat ze een traan vallen op een kussen van een babytje.

Baboesjka komt in de winter, wanneer het kerst is, maar ook in de koude, gure maanden daarna. Wanneer de wind over de bevroren vlaktes giert en huilt rondom de huizen: dan horen de kinderen haar rokken ritselen en haar snelle voetstap op de stenen. Het lijkt of ze buiten adem is, maar toch haast ze zich verder. Waarom toch eigenlijk?

Ze kijkt amper naar de kinderen, die hun neuzen tegen de ramen drukken en zich afvragen: “Komt Baboesjka voor ons?” Af en toe horen ze geschuifel en dan roept er iemand: “Kijk! Daar is ze!” Maar voor je met je ogen kunt knipperen, is ze alweer verdwenen.
Alleen met kerst neemt Baboesjka de tijd om even te stoppen. Dan verdeelt ze de cadeautjes die ze verborgen houdt in de grote zakken van haar ouderwetse schort.

Het allermeeste houdt ze van kleine babytjes. Wanneer hun moeder slaapt, buigt Baboesjka haar oude, bruine, gerimpelde gezicht over de wieg en kijkt heel, heel nauwkeurig. Wat zoekt ze toch?
Dat kun je alleen begrijpen, wanneer je haar oeroude geschiedenis kent.

Lang geleden, niet gisteren, niet eergisteren, maar vele eergisterens geleden, leefde Baboesjka alleen in een klein hutje. Ze was toen al oud en ze leefde in de koudste uithoek van het grote Rusland. Haar armzalige hutje stond bij een kruising, waar vier lange lege wegen bij elkaar kwamen, midden in het veld. Lees verder op de Babboes site.

vrijdag 11 december 2009

Laat me

Het zal niemand in Nederland ontgaan zijn dat vorige week Ramses Shaffy is overleden. Alhoewel ik de Pastorale een meesterwerk in de Nederlandse muziek vind - eigenlijk is het gewoon een verhaal op muziek ;-) - ben ik geen bijzondere fan van Shaffy. Desondanks was ik één van de velen die de dag na zijn heengaan een paar van zijn liedjes op YouTube opzocht. En vooral dat ene lied: "Laat me"

Ik kende eigenlijk alleen het refrein van het lied en dat past wel bij me. Er wordt verteld dat ik als peuter al regelmatig zei "Je moet me laten" omdat ik het zèlf, op mijn eigen manier wou doen. En het past nog steeds bij me. Want zeg nou zelf: als zelfstandig ondernemer kan ik in ieder geval lekker mijn eigen gang gaan!

Bij nader beluisteren van het nummer kwam ik erachter dat de rest van de songtekst toch iets minder van toepassing is op het leven van ondergetekende. Ik ben niet zo'n vrijbuiter die zich overal thuisvoelt en ik ben toch vrij gehecht aan mijn eigen veilige omgeving. Terwijl ik daar een beetje over doormijmerde besefte ik echter dat dit aardig aan het veranderen is de laatste jaren.

Het begon misschien wel al acht jaar geleden met een nieuwe relatie, waarbij ik niet alleen een eigenlijk wel aardige partner achterliet, maar ook een heel behoorlijk huis en een mooie lease-auto. Nog een paar jaar later nam ik ontslag uit een functie waarin ik nog flink had kunnen doorgroeien. Weer een jaar later besloot ik helemaal te stoppen met het beroep waarvoor ik ooit geleerd heb en vorig jaar nam ik de stap om voor mezelf te beginnen.

Met andere woorden: de ene onzekerheid na de andere. Hoe mijn toekomst eruit ziet? Geen idee. Ik leef van dag tot dag. Dat is geen onverschilligheid, maar genieten van het moment. Ik geniet ervan om thuis te zijn voor mijn kinderen en om werk te doen dat ik ontzettend leuk vind, ook al verdien ik er nog niet veel mee. Ik ben er al met al een stuk gelukkiger en minder gestresst van geworden. En dat is me veel meer waard dan materiële welvaart.

Dus laat mij mijn eigen gang maar gaan

donderdag 3 december 2009

November Nieuwtjes

Hieronder vind je een overzicht van de nieuwsberichtjes die ik de afgelopen maand (iets langer om precies te zijn) op mijn website publiceerde.

  • Voor het project wepboek zijn van 20 prentenboeken animatiefilmpjes gemaakt, voor gebruik in kinderopvanginstellingen. Bij het project hoort ook een leuke interactieve website!
  • Kletstheater is een werkvorm bedacht door kleuterleidsters uit het Limburgse Stein. Met behulp van een vertelkastjes (Kamishibai) stimuleren ze de mondelinge taalvaardigheid van kinderen.
  • Het jaarlijkse congres Lezen Centraal vindt plaats in maart 2010. Dit jaar staat leesmotivatie centraal.
  • Op de site van eduboek.nl kun je een abonnement nemen op e-boeken. Tijdelijk zijn er gratis boeken voor Sinterklaas te downloaden (abonnement niet nodig, registreren wel).
  • De leespluim van december gaat naar het boek "Wie knipt de tenen van de reus", een bloemlezing van gedichtjes voor peuters en kleuters.